teksten
 
 

Wall House (terugblik residency)

In de lente van 2015 had ik vijf weken lang een sleutel van het Wall House (Groningen) tot mijn beschikking. Naar eigen inzicht kon ik er als artist in residence aan de slag. Over mijn ervaringen en werkzaamheden enkele gedachten. Te beginnen bij mijn ervaringen - tenslotte richtinggevend voor mijn residency.
Bij binnenkomst van het Wall House, bij het betreden van de lange gang op de eerste verdieping, richtte mijn blik zich steeds opnieuw vrijwel direct op het vierkante raam van het keuken-/eetvertrek, dat zich aan het eind van de gang, aan de andere zijde van de, de woning doorsnijdende, muur (of: ‘wall‘) bevindt. Het uitzicht richting het Hoornsemeer werkte als een magneet op mij. Ik wilde naar buiten kijken.

In de woning was/is er een serene rust die bijna onwerkelijk aandoet, als het ware een vacuüm van stilte - op het uitzicht na zijn er weinig externe prikkels, hooguit klinkt het buitenleven er gedempt; als uit een andere wereld. Het buitenleven leek zich als in een stille film, waarbij het raam als een soort projectiescherm fungeerde, te voltrekken/voorbij te trekken; wiegende bomen, bewegende bladeren, surfers, wandelaars, vogels, honden, fietsers, et cetera. Het bijzonderste vond ik toch wel het langzame, bijna onmerkbare verglijden van dag naar avond en de ermee gepaard gaande toenemende rust in de omgeving; een verstilling van het uitzicht. Met het vallen van de avond - het dempen van het zonlicht - namen de activiteiten af, waren er steeds minder recreanten op of rond het meer aanwezig. Tot, uiteindelijk, het (meditatieve) moment van volledige stilte en rust, een een-zijn met de omgeving, daar was. Een ervaring om te koesteren.

De bovenste etage, het woongedeelte (het pand was/is overigens onbewoond) koos ik als ruimte om te tekenen. (Het Wall House heeft twee verdiepingen; op de eerste verdieping bevindt zich de keuken/eetkamer en een kantoorruimte, en op de tweede het woonvertrek - op de begane grond is de slaapkamer.) Vanaf het hoge standpunt uit het (met uitzondering van mijn werktafel) lege woonvertrek had ik een prachtig, panoramisch uitzicht richting het Hoornsemeer - een optimale ervaring van ruimtelijkheid. Als afronding van mijn vijfweekse werkperiode, waarbij ik (logischerwijs) de uitzichten richting het Hoornsemeer tekende, vond er een eendaagse presentatie van de tekeningen plaats. De tekeningen werden hierbij installatie-achtig, liggend op een lange rij van tegen elkaar geplaatste tafels gepresenteerd - die (het volledige, panoramische uitzicht op het Hoornsemeer bestrijkend) centraal in de ruimte stonden opgesteld. Voor de beschouwer werd er aldus een directe connectie navoelbaar tussen de tekeningen en het uitzicht (dat de aanleiding voor de tekeningen vormde).